Afgelopen week maakte ik kennis met een nieuwe cliënt. Altijd spannend, altijd leuk.

Ondanks het opvallend warme weer was zij op de fiets gekomen. Met de fietshelm schuin op het hoofd arriveerde zij ‘rood aangeslagen’. Het ging toch om een ritje van zeker 20 minuten. Op zich dus al een hele prestatie voor iemand op ‘zekere leeftijd’.
‘Heel moedig van u om met dit weer te gaan fietsen’, zei ik dan ook uit diep respect. ‘Ach, het is een elektrische fiets dus het valt wel mee’, zei zij bescheiden maar bezweet.

Hoewel er nauwelijks iets crimineels gebeurt in het plaatsje (oud) Urmond waar ik praktijk aan huis heb, vroeg zij voorzichtig of het veilig was haar fiets buiten neer te zetten. Ik voelde dat zij eigenlijk haar dure fiets liever binnen wilde parkeren. Tot haar opluchting drong ik er op aan dat zij haar fiets gewoon in de hal kon neerzetten. Wij doen er in alle opzichten alles aan het veiligheidsgevoel van de cliënt te vergroten.

Zoals gebruikelijk loop ik voorop naar de praktijkruimte.
‘O, maar dat ziet er goed uit’, was bij binnenkomst haar spontane reactie. En onmiddellijk vond zij de comfortabele tweezitter. Zonder aarzeling plofte zij daar toch enigszins vermoeid neer.
Uiteraard stonden de koffie en thee klaar maar ook een flesje gekoeld water. Dat flesje was een schot in de roos en letterlijk een ‘ijsbreker’!

Wat zenuwachtig en onzeker stelde zij zich aan mij voor en wilde meteen aan haar verhaal beginnen. Normaal onderbreek ik niet direct mensen maar in dit geval moest dat echt wel. Cliënte had namelijk haar fietshelm nog op! Haar hier rustig op gewezen om te voorkomen dat zij nog nerveuzer zou worden. Na wat gefrutsel kreeg zij met veel moeite haar helm eindelijk los. Jammer genoeg was het dus niet te voorkomen dat zij daardoor toch nog wat zenuwachtiger werd. Terwijl ik de helm netjes aan de kapstok hing dacht ik er daarom aan dat het belangrijk was haar snel op haar gemak te stellen. Na een korte voorstelronde en wat humoristische opmerkingen, lukte dat al vrij aardig.
De vernieuwde inrichting van mijn praktijk bleek daar ook bij te helpen. De semi huiselijke inrichting en veilige uitstraling was, zoals verwacht, effectief.

Na het eerste volle glas water gulzig te hebben opgedronken vertelde zij dat zij dagelijks wordt achtervolgd door een zeer naar en vooral traumatisch verleden waarin van alles met haar was gebeurd. Alle pogingen en intensieve inspanningen om zich hiervan los te maken, in de hoop dat zij de kwaliteit van haar huidige leven positiever kon beleven, liepen uiteindelijk op niets uit. Ondanks allerlei (professionele) hulp bracht het haar maar tijdelijk of zelfs helemaal geen verlichting.
‘Ik ben door sommige hulpverleners voor veel geld zelfs bedonderd.’, zei zij. Uitgebreid werd hun werkwijze geschetst. Die bleek ten opzichte van elkaar sterk uiteen te lopen. Van vage druppeltjes met ‘hoge geneeskundige krachten’ voor een nog veel hoger bedrag, tot zinloze en tijd verspillende sessies zonder enige structuur of doel laat staan resultaat.

Nieuwsgierig geworden vroeg ik waarom zij naar mij toe is gekomen. ‘Omdat een goede vriendin mij naar u heeft doorverwezen’, antwoordde zij enthousiast. ‘Zij was heel tevreden over de behandeling, vandaar dat ik hier nu zit’, vervolgde zij.
Ik hoef niemand te overtuigen dat deze vorm ‘feedback’ mij altijd weer blij maakt. Ja, ‘at the end of the Day’, ben ik natuurlijk ook maar een mens.

In mijn praktijk ontmoet ik vaak mensen die zich al jaren proberen los te weken van hun hele nare verleden. Het kan zelfs sprake zijn van een opeenhoping van traumatische ervaringen. Zeer regelmatig vraagt men zich af waarom zij niet los kunnen komen van dat verleden. En als zij dat willen, weten zij vaak niet op welke manier men dat het beste kan doen.

Het verleden kan op het heden nog steeds zo’n enorme druk leggen waardoor het dagelijks bestaan op belangrijke momenten negatief wordt beïnvloed. Vaak laat men het verleden dus een spelbreker zijn in het gelukgevoel. Zou het niet de moeite waard zijn voor jezelf te onderzoeken in hoeverre jij negatieve gebeurtenissen uit het verleden kan laten zijn voor wat zij zijn en deze niet langer jouw huidige leven laat regeren? Is het mogelijk te beïnvloeden dat het verleden jou niet langer in haar greep houdt?

Ik heb ervaren dat de rol die het negatieve verleden bij mensen speelt zodanig naar achteren kan worden geschoven waardoor de levensvreugde weer zoveel mogelijk wordt geoptimaliseerd. Belangrijk is wel te beseffen dat de beleving van mensen en hoe zij tegen hun verleden aankijken een individuele zaak blijft. De ene mens is doodeenvoudig de andere niet. Soms kan het dagelijkse ‘gevecht’ met het verleden leiden tot ernstige depressies. Het positieve daaraan is wel dat dan waarschijnlijk de tijd is aangebroken om voorgoed af te rekenen met dat verleden om zo weer positief in het leven te gaan staan. En wellicht het ultieme moment om tevens aan jouw persoonlijke groei te werken.
Aan de andere kant weten wij dat het ‘gelukgevoel’ ook door onze eigen hersenen wordt aangemaakt door de productie van stoffen als serotonine, dopamine en oxytocine. Hoe doen wij dat? Nou, vrij eenvoudig. Onder andere door regelmatig te bewegen en nog beter te sporten, waardoor de aanmaak van deze belangrijke stoffen wordt verhoogd. Dat is ook de reden dat wij ons na een (intensieve) lichamelijke inspanning geestelijk en lichamelijk een stuk beter of fitter voelen. Een mooi natuurlijk afweermechanisme tegen bijvoorbeeld depressies of sombere gevoelens.

Praktijk Bomexperts probeert cliënten als onderdeel van haar cliëntgerichte, cognitieve gedragstherapie niet alleen tot andere inzichten te laten komen maar ook op welke manier zij dit kunt bereiken. Heel kort komt het er op neer dat mensen op eigen kracht leren of zij op een andere manier kunnen kijken naar hun vaak traumatische verleden, uiteraard zonder deze te bagatelliseren. Dit mede op basis van feitelijke informatie en gecombineerd met de gevoelsbeleving van de cliënt.
Dus in feite kan jij een andere kijk krijgen op de eigen ‘werkelijkheid’ waardoor deze nieuwe ervaring wellicht in een ander perspectief kan worden gezet. Dit kan een genuanceerdere beleving opleveren van het verleden en het heden positief beïnvloeden.

Om het allemaal nog wat lastiger te maken zouden wij stervelingen ons zelfs de vraag kunnen stellen: ‘Zijn de onderlinge verschillen tussen het verleden, het heden en de toekomst eigenlijk wel zo groot?’

Albert Einstein heeft het volgens mij mooi verwoord.

‘Het verschil tussen het verleden, heden en de toekomst is voor ons wetenschappers
een hardnekkige illusie.’

Misschien een uitdaging hier eens bij stil te staan. Al was het alleen voor jezelf.

Zonder enige verplichting kunt u voor vrijblijvende informatie en voor het eventueel maken van een gratis kennismakingsgesprek, altijd contact met mij opnemen.
Op werkdagen ben ik ook telefonisch bereikbaar tussen 18:30 uur en 20:00 uur. Misschien krijgt u mijn voicemail maar ik bel u dan wel zo snel mogelijk terug.